En weer op reis! Dit is de 4e zakenreis in 4 weken…. maar deze keer blijf ik het weekend erna ook, bij mijn ‘zakenvriend’ Gerhard en zijn vrouw. Vanochtend mijn hondje bij de nieuwe oppas afgezet. Hij is ook aan de medicatie dus ik hoop dat alles goed blijft gaan met hem. 

Ik vlieg op donderdag vanaf Schiphol en pak vanaf Wenen airport een Uber naar het hotel. Inchecken en werken. Helaas voel ik me niet zo lekker, ik denk aan een blaasontsteking want moet veel naar het toilet en voel ook wat lichte koorts. Dus maar een paar pijnstillers en door. Mijn Italiaanse collega’s zijn iets vertraagd, maar komen uiteindelijk ook aan in het hotel waarna we opgehaald worden door mijn Oostenrijkse zakenrelatie. We rijden naar een Turkse buurt in Wenen, waar ze voor ons hebben gereserveerd in een traditioneel Oostenrijks restaurant. Omdat ik tegenwoordig glutenvrij moet eten mag ik helaas geen wienerschnitzel meer, maar gelukkig is mijn gerecht ook lekker. En de Grüner Veltliner vind ik altijd weer genieten! 

De volgende dag heel vroeg op zodat ik nog even snel in de gym wat kan bewegen, gelukkig hebben ze een crosstrainer, alleen maar zitten de hele dag is ook niet goed. Na wat werk en ontbijt uitchecken en door naar het kantoor van de zakenpartner. Dit is een voormalig Philips kantoor (met ander logo uiteraard) en best groot en indrukwekkend. Ik maak wat foto’s, mijn collega ook een selfie met ons allemaal. Binnen hebben we de meeting in de showroom. Dat is een prachtige boardroom met een heel speciaal audio en video systeem volledig ingebouwd in het plafond en met een groot touchscreen. De Italiaanse collega’s zijn onder de indruk dus krijgen we daar een korte demo en presentatie over, wellicht interessant voor andere projecten. (Ook geleverd aan bijvoorbeeld opera huizen of media centers.) Dan verder met onze punten en presentatie. De sfeer is best okay, niet uitermate positief, maar gelukkig ook niet negatief, wat best had gekund gezien de recente moeilijke tijd. We hebben het aan het eind even over een project voor een groot ziekenhuis (bestaande klant), dat voor mij en ons heel erg belangrijk is. Een van de Oostenrijkers (degene waar ik vaak mee ‘bots’ omdat hij nogal lomp communiceert – hij blijft ook altijd “gentlemen” zeggen tegen ons – en die ook niet altijd de techniek begrijpt), haalt uit naar ons omdat schijnbaar de concurrent stukken goedkoper is. Dat begrijp ik niet want ik had gedacht dat ik eronder zou zitten. Blijkt dat de concurrent zijn voorstel nogmaals verlaagd heeft…. en natuurlijk hebben wij een nadeel dat onze voorgaande Japanse eigenaar de partners en klanten bijna 1,5 jaar heeft laten vallen. Dat vertrouwen moet weer helemaal opgebouwd gaan worden… gaat nog heel erg spannend worden de komende tijd. 

Nadat ik mijn collega’s heb uitgezwaaid in de middag nog even overleggen met de Oostenrijkers en daarna mee met Gerhard. Bij hem thuis begroet ik zijn vrouw en bewonder de volgende stappen van hun nieuwe huis – ze zijn nu aan het terras en de tuin begonnen, gaat echt prachtig worden. Dan even snel omkleden voor het concert vanavond, in een lange rode Desiqual jurk. We parkeren in de stad vlakbij de concertzaal, een heel mooi oud gebouw. Het klassieke concert is heel bijzonder, net voordat het begint komt Christian (Oostenrijkse partner die over de Duitse vestiging gaat) bij me zitten. Bijzonder om zo’n concert mee te maken en daarna na te praten met ‘locals’. Na het officiële gedeelte is er in de hal van het concert gebouw ook nog een optreden met een soort gejodel erbij. Ik vind het heel amusant, maar Gerhard vindt het vreselijk dus vertrekken we naar de volgende stop: een café (“Keller”) tegenover het concertgebouw met een artistieke sfeer. Daar eten we een hapje en een drankje, achteraf het leukste gedeelte van de avond. 

De volgende dag is zaterdag en word ik door mijn vrienden gefêteerd op een vorstelijk ontbijt/brunch. Ik hoop dat ze op mijn uitnodiging ingaan om bij mij te komen logeren en ik hun net zo lief kan verwennen. En al heb ik voor hun een gedeelde badkamer, ik heb wel mijn sloepje aan het water. In de middag pakken we een Uber en gaan we naar een wijnevenement “Walk Around Tattendorf”. Bij 12 verschillende Heuringen, soort wijnhuizen, krijgen we hun lokale wijn en een hapje, fantastisch! Het zonnetje schijnt dus het is heerlijk om van plek naar plek te wandelen met je persoonlijke wijnglas. Ondanks dat ik niet alles mag eten, (soms heel irritant) geniet ik van de lekker wijn, gezellige mensen en de leuke winkeltjes. Het kopje kaassoep dat ik ergens onderweg kreeg ga ik zelf ook eens proberen te maken. Als de zon onder is gegaan zijn we bij de laatste Heurigen net buiten het dorp en krijgt ik de laatste wijn niet meer op. We sluiten de dag af bij mijn vrienden thuis met een koffie en een Dirndl likeurtje. Het was een top dag!

Op zondag weer een gezellige brunch en op tijd naar het vliegveld van Wenen voor de vlucht terug. Gerhard staat erop mij te brengen. Gelukkig had ik ook een rustige terugreis en is het ook weer fijn om thuis te zijn.