We zijn in 2025 begonnen met een idee, een verlangen en vooral: met ruimte.

Ruimte voor vrouwen met een lijntje met het buitenland. Emotioneel, cultureel, praktisch. Vrouwen die schakelen tussen werelden, talen, tijdzones en identiteiten, soms zonder dat de buitenwereld dat ziet. En nu nog geen jaar later, groeit het al. De community leeft. Gesprekken verdiepen zich. Verbinding ontstaat vanzelf. En toch sluipt er een vraag naar binnen die elke oprichter zal herkennen:

Moet het sneller?

Meer?

Groter?

We leven in een tijd, en misschien juist in het jaar van het Vuurpaard, waarin beweging wordt aangemoedigd. Lef. Zichtbaarheid. Opschalen. Doorpakken. Het Vuurpaard staat niet bekend om zijn geduld. Het wil vooruit, liefst met vaart. En ja, die energie voel ik ook. Er is enthousiasme. Ideeën. Mogelijkheden. Maar er is nog een woord dat steeds vaker bij mij terugkomt. 

Lagom.

Een Zweeds woord dat zich lastig laat vertalen, maar zoveel zegt: precies genoeg.

Niet te weinig.

Niet te veel.

Niet vanuit angst, maar vanuit afstemming.

Lagom is geen rem op groei.

Het is een vraag vóór groei.

Want als oprichter, en misschien herken je dit op je werk of bij je thuis, draag ik niet alleen een visie, maar ook een verantwoordelijkheid. Voor de toon. De veiligheid. Het tempo. De ziel van wat we samen aan het bouwen zijn. 

Groei kan luid zijn. Maar betekenisvolle groei is vaak stil. 

Ik vraag mezelf dus af:

. wat vraagt deze community nu van mij?

. waar zit de natuurlijke beweging en waar zou ik forceren?

. wanneer is “meer” eigenlijk minder?

Voor vrouwen die leven met een lijntje met het buitenland is genoeg zelden vanzelfsprekend. We zijn gewend om meerdere rollen tegelijk te dragen. Aan te passen. Beschikbaar te zijn. Door te gaan. Rust voelt al snel als stilstand. En stilstand is achteruitgang. Maar misschien is Lagom juist in dit jaar van het Vuurpaard ons anker. Niet om het vuur te doven, maar om het te richten. 

Niet alles hoeft groter om waardevol te zijn. Niet alles hoeft sneller om betekenis te hebben. Sommige dingen groeien het mooist als ze mogen ademen. Dus ja, de community groeit. En nee, ik weet nog niet hoe groot. En misschien is dat oké. Misschien is de vraag voor dit jaar niet: hoeveel kunnen we dragen? maar: wat klopt, precies genoeg, voor ons?

Ik nodig je uit om die vraag ook voor jezelf te stellen. Wat is precies genoeg voor jou?