Ik breng wijsheid van over de hele wereld samen in mijn unieke benadering van rust en balans. Niet omdat ik alle kennis in huis heb, maar omdat ik het weet te vinden en op een simpele manier met je kan delen. Vanaf dat ik in 2000 moeder werd stond rust en zelfzorg op mijn prioriteitenlijst. Dus leerde ik Reiki, mindfulness, EFT en ontwikkelde ik me in Chakra-psychologie, systemisch werk en nog zo veel meer om rust te vinden in mijn hectische leven. Daar pluk ik vandaag de dag nog steeds de vruchten van en ik ben blijven zoeken naar informatie. Je kunt wel zeggen dat het een passie van mij is geworden. Ik deel dus wat ik meemaak en de informatie die mij helpt.
Week 11
Deze week kwam er veel tegelijk op me af. Situaties die om aandacht vroegen, mensen die iets van mij wilden en momenten waarin ik werd uitgedaagd, soms subtiel, soms heel direct.
Wat me het meest raakte was niet eens wat er gebeurde, maar wat het in beweging zette. Ik merkte hoe snel oude dynamieken zich aandienden. Hoe je bijna automatisch een stap naar voren zet, iets overneemt, of je aanpast. Niet omdat je dat bewust kiest, maar omdat het ooit logisch was. Dit keer kon ik het zien terwijl het gebeurde. En dat maakt het verschil.
Vanuit systemisch werk weet ik dat we vaak mee dragen dan alleen onszelf. Dat we soms op plekken staan die niet van ons zijn. En dat onrust vaak ontstaat wanneer de ordening verschuift. Deze week werd ik uitgenodigd om steeds opnieuw terug te keren naar mijn eigen plek. Niet groter maken dan nodig. Niet kleine worden dan wie ik ben. Gewoon…. staan.
Ik voelde het in kleine momenten: dat ik iets wilde oplossen wat niet van mij was, dat ik verantwoordelijkheid voelde die ik niet hoefde te dragen, of dat ik werd geraakt op een plek die ouder was dan het moment zelf. In plaats van daarin mee te bewegen, oefende ik iets anders. Ik bleef. Ik ademde. En ik liet bij de ander wat van de ander was. Dat klinkt misschien simpel, maar het vraagt vertrouwen. Vertrouwen dat de ander zijn of haar eigen stuk kan dragen. En dat ik niet hoef in te grijpen om het kloppend te maken. Wat er dan gebeurt is bijzonder. Er ontstaat ruimte. Rust en een soort helderheid. Niet omdat alles opgelost is, maar omdat alles weer op zijn plek valt.
Deze week leerde mij dat mijn kracht niet zit in doen of oplossen, maar in aanwezig blijven op mijn eigen plek. Dat ik niet alles hoef te dragen om verbonden te zijn. En dat echte rust ontstaat wanneer ik loslaat van niet van mij is.
Mijn week-kompas voor jou:
1. Herken wat er gebeurt
Merk op wanneer iets je raakt of veel energie kost. Zeg in gedachten: “er gebeurt iets in mij“.
2. Check: van wie is dit?
Stel jezelf rustig de vraag: “is dit van mij“? Voelt het zwaar of verwarrend? Dan draag je misschien iets voor een ander.
3. Kom terug op je plek
Voel je voeten op de grond. Adem rustig in en uit. Zeg: “hier ben ik, dit is mijn plek“.
4. Laat bij de ander wat van de ander is
Zonder oordeel, zonder oplossen. Innerlijk: “dit is van jou, ik laat het bij jou“.
5. Blijf bij jezelf
Je hoeft niets te fixen of te veranderen. Alleen aanwezig blijven is genoeg.
6. Geef je grens aan, klein en helder
Bijvoorbeeld: “dit voelt niet goed voor mij” of “hier kom ik later op terug“.
7. Sluit de dag af met bewustzijn
Vraag jezelf: “wat was vandaag van mij en wat niet“? Alles wat niet van jou is, mag je loslaten.