Lieve vrouw,

Juni hangt altijd een beetje tussen werelden in. 

Je agenda roept nog: dóórgaan. Nog even dit afronden. Nog één deadline. Nog snel iets regelen voor straks. Maar je lijf? Dat zit stiekem al met blote voeten in het zand. Dat denkt bij elke zonnestraal: hoe lang nog?

En toch ga je door.

Omdat vrouwen dat vaak doen. Zelfs terwijl je hoofd verlangt naar stilte, zeelucht of gewoon één dag waarop niemand iets van je hoeft. Ach liefje. Ik zie het wel hoor. Hoe je probeert alles nog netjes bij elkaar te houden voor je straks mag loslaten. Alsof vakantie pas verdiend is als je jezelf eerst volledig hebt leeggegeven. Maar luister eens goed naar tante Ans: uitrusten is geen beloning voor hard werken. Het is onderhoud aan een menselijk hart. Je hoeft niet op je tandvlees de zomer in te schuiven om te bewijzen dat je genoeg gedaan hebt 

En bovendien, er komt nooit écht een perfect moment waarop alles af is. Er blijft altijd wel een mail onbeantwoord. Een wasmand vol. Een stemmetje dat zegt: “je had nog meer kunnen doen.” Laat dat stemmetje deze maand maar een beetje zweten in de hitte. Doe wat nodig is. Zeker. Maar vergeet niet tussendoor alvast kleine vakantiegaatjes te maken in je dagen. Een koffie buiten in plaats van achter je laptop. De ramen open tijdens het opmaken van je bed. Aardbeien eten boven de gootsteen. Een avondwandeling zonder doel. 

Niet alles hoeft efficiënt. Sommige dingen mogen gewoon fijn zijn. En misschien is dat wel de kunst van juni: niet wachten op vrijheid, maar haar alvast een stoel aanbieden aan tafel. Neem jezelf niet kwalijk dat je moe bent. Je bent geen machine met een stekker. Je bent een vrouw die al maanden aan het dragen, zorgen, plannen, denken en voelen is. Dus als je merkt dat je wat korter reageert, sneller huilt of plots droomt van een huisje in Italië waar niemand je naam kent, volledig begrijpelijk. Ik zou met je meegaan trouwens. 

Ik heb vandaag koude muntthee gemaakt. En ik heb expres niets “nuttigs” gedaan tussen twee en vier uur. Je moest eens weten hoe genezend dat was. Kom maar langs als je verlangt naar rust nog voor de vakantie begint. 

Liefs,

Tante Ans