Lieve vrouw,

Augustus heeft iets eigenaardigs. Alsof de wereld nog even haar adem inhoudt voordat alles straks weer begint. De koffers zijn half uitgepakt, de agenda’s liggen alweer klaar en overal hoor je mensen vertellen wat ze hebben gedaan, waar ze zijn geweest en wat de plannen zijn voor de komende maanden. 

En ondertussen is er die onzichtbare druk om ook iets te laten zien. Om mee te doen. Om te reageren. Om aanwezig te zijn. Maar weet je? Je hoeft niet altijd zichtbaar te zijn om er te zijn. Soms is het juist heel gezond om even stil te worden. Om niet overal iets van te vinden. Om niet op ieder bericht te reageren. Om niet steeds iets van jezelf te laten zien. Er is een groot verschil tussen verbinding en voortdurend beschikbaar zijn.

Ik weet dat er vrouwen zijn die zich bijna schuldig voelen als ze een paar dagen niets posten. Of die denken dat ze iemand tekortdoen als ze een uitnodiging afslaan of een appje pas morgen beantwoorden. Ach liefje. Wie heeft bedacht dat je altijd aan moet staan? Stilte is geen afstand. Rust is geen afwijzing. En even niets geven betekent niet dat je niet gul bent. Soms betekent het juist dat je goed voor jezelf zorgt. 

Ik heb in mijn leven ontdekt at je niet alles hoeft uit te spreken. Dat sommige gedachten eerst mogen rijpen. Dat niet elk gevoel gedeeld hoeft te worden. En dat er een tijd is om verhalen te vertellen, maar ook een tijd om ze gewoon bij jezelf te houden. Even genoeg gedeeld. Dat is geen terugtrekken. Dat is thuiskomen bij jezelf. 

Dus als jij deze maand voelt dat je even minder wilt delen, minder wilt uitleggen, minder wil meedoen…. Doe dat dan. Je hoeft niet overal bij te zijn. Je hoeft niet overal op te reageren. Je hoeft niet altijd de gezellige, behulpzame of aanwezige versie van jezelf te zijn. Soms is het genoeg om een kop thee te zetten, de telefoon om te draaien en gewoon even stil te zijn. Want geloof me….

De mensen die echt belangrijk voor je zijn, blijven er ook als jij even wat minder van jezelf laat zien. En misschien ontdek je in die stilte wel iets wat je al die tijd niet kon horen…..

je eigen stem. 

Liefs,

Tante Ans

P.S. Lieve vrouw, ik het het afgelopen jaar met liefde mijn gedachten, verhalen en kleine levenslessen met je gedeeld. Nu kies ik ook even voor stilte. Om op te laden, te genieten en gewoon te zijn. Dat gun ik jou ook. Wees lief voor jezelf.