Global Sisters

"Ik ga op reis..... ga je mee?"
Sara

Een uur later lopen we hand in hand de berg op, ik probeer verliefd naar Guido te kijken, om net te doen alsof alles nog goed is tussen ons. Het is een trucje dat ik wel vaker uitprobeer. Als ik even niet meer voel wat ik ooit voor hem voelde, dan doe ik een poging tot een verliefde blik. Diep van binnen weet ik dat ik mezelf en Guido hiermee voor de gek houdt, maar voor vanavond geef ik het nog een kans.


Tijdens de wandeling gaat er van alles door me heen. Op een dag word ik uitgedaagd mijn eigen weg te volgen en krijg ik een liefdesverklaring van Guido als een soort van ultieme test. Het is alsof hij aanvoelde dat hij hier vandaag mee moest komen. Om te voorkomen dat ik op het eiland blijf, terwijl hij in zijn eentje wegvaart naar de volgende haven.

De hotelkamer is luxeuezer dan ik me had kunnen indenken. De badkamer is zo groot dat ik niet weet wat ik met al die ruimte aan moet. Het is wennen na jaren op de boot zonder enige luxe. Ik neem me voor ook hier volledig van te genieten en alles in het huidige moment te ervaren. Maar als ik eenmaal in bad lig, krijg ik de gedachte niet weg van alles wat er die middag is gebeurd en het krachtige besluit dat ik voelde boven op de berg. Ergens in mij komt de vraag naar boven of ik niet in een relatie met Guido mijn eigen weg kan volgen, of het niet toch samen kan gaan. En dat als ik verander, hij misschien mee verandert en we dan alsnog lang en gelukkig samen kunnen leven?

 

 

Als ik de badkamer uit kom ligt Guido op het bed met zijn laptop. Ik ben verrast als ik op het scherm zie dat hij aan het werk is. ‘Ik dacht dat we er vanavond helemaal voor elkaar zouden zijn?’ zeg ik licht geïrriteerd. ‘Ja, ik dacht, jij zult wel lang in bad liggen en ik moest nog even een kleine klus afmaken. Ik ben nog vijf minuten bezig en dan ben ik er helemaal voor je,’ zegt hij met zijn blik nog steeds op zijn scherm gericht. Ik besluit niet moeilijk te doen en probeer mijn haar nog wat bij te werken. Iets wat maar moeilijk lukt, nu het al drie jaar niet meer is geknipt. Op de boot in mijn oude kloffie is dat niet zo’n probleem, maar bij deze elegante jurk had ik toch iets anders willen zien. Na vijf minuten komt Guido zijn belofte na en lopen we naar het restaurant dat uitkijkt over de baai. We worden begeleid naar een uitgebreid diner, maar ik ben bang dat ik geen hap door mijn keel krijg.